De witte wilg (Salix alba), een boom uit de familie van de Salicaceae, groeit in Europa, Azië en Noord-Amerika, in de buurt van waterlopen en moerasgebieden. De schors, die al sinds de oudheid in de traditionele geneeskunde wordt gebruikt, wordt ook wel ‘plantaardige aspirine’ genoemd: hij is rijk aan salicine, een natuurlijke voorloper van salicylzuur. Het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) erkent dat het een bewezen werking heeft bij de verlichting van lage rugpijn en een traditioneel gebruik kent voor het verlichten van lichte gewrichtspijn, spierpijn en koorts als gevolg van verkoudheid.
De voordelen van de witte wilg zijn vooral te danken aan salicine en antioxidante polyfenolen. Deze geneeskrachtige plant wordt voornamelijk gebruikt om:
Deze toepassingen vallen onder de fytotherapie: ze zijn geen vervanging voor medisch advies bij hevige of langdurige pijn.
Witte wilg is verkrijgbaar in verschillende toedieningsvormen, afhankelijk van uw behoeften:
De schors van de witte wilg staat van oudsher bekend om zijn gunstige invloed op het welzijn van gewrichten en spieren. Het kan verlichting bieden bij klachten die verband houden met artrose, spierpijn, stijfheid in de onderrug en bepaalde vormen van peesontsteking. Omdat de werking geleidelijker is dan die van aspirine, past het eerder in een langetermijnbenadering dan in onmiddellijke verlichting. Ontstekingsreumatismen zoals reumatoïde artritis vereisen medische begeleiding: witte wilg is geen vervanging voor een voorgeschreven behandeling, maar kan na overleg als aanvulling worden overwogen. Het wordt soms gecombineerd met gewrichtsactieve stoffen zoals glucosamine.
Salicine uit de schors van de witte wilg is de natuurlijke voorloper van salicylzuur, dat op zijn beurt verwant is aan de moderne aspirine. Bij traditionele doseringen geeft de schors haar salicylderivaten geleidelijker af dan synthetisch acetylsalicylzuur, waardoor het een mildere aanpak is. Toch is het middel niet zonder bijwerkingen: het is gecontra-indiceerd bij mensen die allergisch zijn voor salicylaten, die antistollingsmiddelen gebruiken of die een maagzweer hebben. De witte wilg mag daarom niet worden beschouwd als een op zichzelf staand alternatief voor een voorgeschreven pijnstiller: bij aanhoudende pijn blijft medisch advies aanbevolen.
De witte wilg wordt vaak vergeleken met moerasspirea, een andere plant die salicylaten bevat. Omdat de witte wilg een hogere concentratie salicine bevat, wordt deze vaak gebruikt bij aanhoudende gewrichts- en rugpijn. Moerasspirea, dat een sterkere vochtafdrijvende werking heeft, wordt eerder gebruikt bij voorbijgaande koorts en kortdurende gewrichtsklachten. Beide planten vullen elkaar aan en worden in de fytotherapie vaak gecombineerd, met inachtneming van dezelfde contra-indicaties die gelden voor salicylaten.
Voor een witte wilg van goede kwaliteit moet u op verschillende criteria letten:
Vraag uw apotheker om advies om de toedieningsvorm en dosering af te stemmen op uw profiel en eventuele lopende behandelingen.
Natuurlijk betekent niet onschadelijk: bij witte wilg moeten dezelfde voorzorgsmaatregelen in acht worden genomen als bij synthetische salicylaten.
Bij elke ernstige allergische reactie, zoals angio-oedeem (zwelling van het gezicht, ademhalingsmoeilijkheden), moet onmiddellijk 15 of 112 worden gebeld.
