Vaginale droogheid is een tekort aan natuurlijke bevochtiging van de vaginale wanden, wat leidt tot een branderig gevoel, jeuk en ongemak tijdens geslachtsgemeenschap. Hoewel het vaker voorkomt na de menopauze, kan het vrouwen van elke leeftijd treffen — met name tijdens het geven van borstvoeding, bij gebruik van bepaalde medicijnen of tijdens een periode van langdurige stress. Deze aandoening, waarover nog vaak wordt gezwegen, heeft een aanzienlijke invloed op de levenskwaliteit en verdient onmiddellijk een passende behandeling.
De afname van oestrogeen is de belangrijkste oorzaak: hierdoor wordt het vaginale slijmvlies dunner en droger, waardoor het minder goed kan smeren. Bepaalde medicijnen versterken dit effect — antihistaminica, antidepressiva en behandelingen tegen kanker. Stress en angst remmen de fysiologische bevochtigingsreactie. Externe irriterende stoffen — geparfumeerde zeep, bubbelbaden, agressieve producten voor intieme hygiëne — verstoren het evenwicht van de vaginale flora en verergeren de uitdroging.
De symptomen variëren in ernst, afhankelijk van de vrouw en de onderliggende oorzaken. De meest voorkomende symptomen zijn jeuk en aanhoudende irritatie, een branderig gevoel in rust of bij het plassen, pijn of ongemak tijdens geslachtsgemeenschap, en soms lichte bloedingen na de geslachtsgemeenschap als gevolg van microscheurtjes in de verzwakte vaginale wanden. Deze symptomen kunnen geleidelijk optreden of plotseling verschijnen na een hormonale verandering.
De diagnose is voornamelijk gebaseerd op de symptomen die de patiënte beschrijft. Met een bekkenonderzoek kan de toestand van het vaginale slijmvlies — uiterlijk, elasticiteit, trofie — worden beoordeeld en kan een bijkomende infectie worden uitgesloten. Er kunnen hormoonbepalingen worden aangevraagd om de oestrogeenspiegels te beoordelen, met name in de perimenopauze of na een behandeling die mogelijk invloed heeft op de hormoonhuishouding. Openlijk met de arts over deze symptomen praten is de eerste stap naar een effectieve behandeling.
Er bestaan verschillende benaderingen, afhankelijk van de ernst en de oorzaak. Glijmiddelen op waterbasis, die vóór de geslachtsgemeenschap worden gebruikt, bieden onmiddellijk comfort zonder de vaginale flora te verstoren. Vaginale bevochtigers, die regelmatig meerdere keren per week worden aangebracht, zorgen voor een langdurige basishydratatie.Natriumhyaluronaat zorgt in gespecialiseerde formules voor een diepe en langdurige hydratatie. Bij een vastgesteld oestrogeentekort worden lokale vaginale oestrogenen (crèmes, ringen, tabletten) door de arts voorgeschreven.
Bepaalde natuurlijke werkzame stoffen bieden een effectieve aanvullende ondersteuning. Teunisbloemolie, rijk aan gamma-linoleenzuur, ondersteunt de hydratatie van de slijmvliezen van binnenuit. Borage, met vergelijkbare eigenschappen en een nog hogere concentratie aan omega-6, wordt vaak gecombineerd met teunisbloem voor een synergetische werking. Omega-3-vetzuren dragen bij aan de soepelheid en hydratatie van het slijmvliesweefsel. Deze supplementen werken op de lange termijn en vormen een aanvulling op lokale behandelingen, zonder dat er doorgaans contra-indicaties zijn.
Na de menopauze leidt de daling van het oestrogeengehalte tot een geleidelijke atrofie van het vaginale slijmvlies: de wanden worden dunner, verliezen hun elasticiteit en hun vermogen om vocht af te scheiden. Dit verschijnsel, vulvovaginale atrofie genaamd, komt voor bij meer dan 50 % van de vrouwen in de menopauze en verergert in de loop van de tijd als het niet wordt behandeld. In tegenstelling tot opvliegers, die afnemen, heeft vaginale droogheid de neiging om te verergeren als er geen behandeling plaatsvindt.
Raadpleeg een arts zodra vaginale droogte het dagelijks leven of het intieme leven verstoort, zelfs als de symptomen onschuldig lijken. Medisch advies is noodzakelijk bij ernstige pijn tijdens geslachtsgemeenschap, bloedingen of tekenen vaneen bijkomendevaginale infectie. Wacht niet tot de symptomen verergeren: er bestaan in alle stadia eenvoudige en doeltreffende oplossingen, en een vroegtijdige behandeling zorgt voor blijvend comfort en een blijvende levenskwaliteit.