Een eiwitrijk dieet is een voedingspatroon waarbij eiwitten 25 tot 40 % van de totale calorie-inname uitmaken, tegenover 10 tot 15 % bij een standaardvoeding. Het is bedoeld om spiermassa op te bouwen, gewichtsverlies te ondersteunen met behoud van vetvrije massa of het herstel na inspanning te versnellen. Het is vooral geschikt voor sporters die spiermassa willen opbouwen, mensen met een calorietekort die hun spiermassa willen behouden, en patiënten die aan voedingsrevalidatie doen. Het thermische effect van eiwitten (20 tot 30 % van de ingenomen calorieën wordt verbruikt om ze te verwerken) draagt ook bij aan het totale energieverbruik.
De kwaliteit van de eiwitten is net zo belangrijk als de hoeveelheid. De beste bronnen die alle essentiële aminozuren bevatten:
Plantaardige eiwit poeders (erwten, rijst, hennep) bieden een compleet alternatief voor wie zuivelproducten vermijdt.
De aanbevelingen variëren afhankelijk van het profiel:
Door de inname te verdelen over 4 tot 5 maaltijden per dag (20 tot 40 g per maaltijd) wordt de eiwitsynthese in de spieren gemaximaliseerd, omdat de spier per maaltijd geen onbeperkte hoeveelheden eiwitten kan opslaan. Het anabole venster na de training (0 tot 2 uur na de training) is bijzonder gunstig voor een eiwitinname in combinatie met snelle koolhydraten, die de afgifte van insuline stimuleren en het transport van aminozuren naar de spieren bevorderen.
Van verschillende supplementen is het nut wetenschappelijk aangetoond:
Deze supplementen zijn geen vervanging voor een evenwichtige, gevarieerde voeding en moeten worden gekozen op basis van het trainingsniveau en de doelstellingen.
Een typische maaltijdstructuur omvat eiwitten bij elke maaltijd, in combinatie met groenten, complexe koolhydraten en gezonde vetten:
Hydratatie is een vaak verwaarloosde sleutelfactor: eiwitten produceren stikstofhoudende afvalstoffen (ureum) die door de nieren moeten worden afgevoerd. Streef naar 35 tot 40 ml water per kg lichaamsgewicht per dag tijdens een periode van intensieve training.
Een zeer hoge eiwitinname op de lange termijn kan de nieren belasten, met name bij mensen met reeds bestaande nierinsufficiëntie. Het kan ook de inname van vezels, vitamines en mineralen verminderen als de voeding niet evenwichtig is. Onderzoek wijst ook op een verband tussen een overmatige inname van dierlijke eiwitten en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten, wat te maken heeft met de verzadigde vetten die er vaak bij horen. Om deze risico’s te beperken:
Het raadplegen van een diëtist of sportarts blijft de beste garantie voor een veilige en op maat gemaakte aanpassing.