Hoestsiroop oxomemazine BIOGARAN Haar 150ml 0.33mg verkoop in apotheken bio. De oxomemazine is actief anticholinerge irritatie onderdrukkend gebruikt bij de behandeling van droge hoest.
Oxomemazine Biogaran drank is een siroop die bedoeld is voor de behandeling van droge hoest , met name droge nachthoest. Het actieve ingrediënt is oxomemazine , een anticholinergisch, niet-irriterend actief ingrediënt dat wordt gebruikt bij de behandeling van droge hoest.
Oxomemazine Biogaran Siroop Droge hoest 0,33 mg 150 ml is een anti-irriterend anticholinergisch actief ingrediënt dat wordt gebruikt bij de behandeling van droge hoest.
De behandeling mag niet langer dan een paar dagen worden voortgezet zonder medisch toezicht.
Glycerol, sucrose, citroenzuurmonohydraat, natriumcitraat, natriumbenzoaat, karamelsmaak, karamelkleur (E150c).
Samenstelling van de karamelsmaak: vanilline, ethylvanilline, benzaldehyde, propyleenglycol.
150 ml siroop verkrijgbaar in suikervrije of suikervrije versie.
Een droge hoest verschilt van een vette hoest doordat het geen sputum produceert. Door een vettige hoest kan het slijm uit de luchtwegen worden verwijderd, met als doel de doorgang van lucht te bevorderen. Droge hoest is een vorm van waarschuwing die door het lichaam wordt afgegeven, het signaleert de aanwezigheid van irritatie in de luchtwegen, of het nu gaat om keel, bronchiën of luchtpijp, en de noodzaak om stop blootstelling aan irriterende stoffen.
Nacht hoest oplossingen
Etherische oliën maar in zetpil, deze keer! Vaak niet leuk, de zetpil zou zeer effectief zijn tegen hoest, effectief als het duurt en het wordt echt gênant voor zichzelf en voor de mensen om je heen. Het voordeel van de zetpil is dat het principe de darmwand passeert en direct door de bloedsomloop gaat, dus het werkt snel.
Let op, het medicijn is geen product zoals de anderen. Lees de bijsluiter zorgvuldig voordat u bestelt. Houd geneesmiddelen buiten het bereik van kinderen. Raadpleeg uw arts of apotheker als de symptomen aanhouden. Pas op voor onverenigbaarheden met uw huidige producten.
Geneesmiddelenbewaking Bijwerkingen melden die verband houden met het gebruik van een geneesmiddel
OPMERKING
ANSM - Bijgewerkt op: 02/09/2024
Naam van het geneesmiddel
OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop
Oxomemazine
Doos
Lees deze bijsluiter zorgvuldig door voordat u dit geneesmiddel inneemt, want hij bevat belangrijke informatie voor u.
U moet dit geneesmiddel altijd precies innemen zoals aangegeven in deze bijsluiter of door uw arts, apotheker of verpleegkundige.
- Bewaar deze bijsluiter. Misschien moet u hem nog eens lezen.
- Vraag uw apotheker om advies of informatie.
- Als u een bijwerking ervaart, neem dan contact op met uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan. Zie rubriek 4.
- Neem contact op met uw arts als u geen verbetering voelt of als u zich na een paar dagen minder goed voelt.
Wat staat er in deze bijsluiter?
1. Wat is OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop en waarvoor wordt dit middel gebruikt?
2. Wat moet u weten voordat u OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop inneemt?
3. Hoe wordt OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop ingenomen?
4. Wat zijn de mogelijke bijwerkingen?
5. Hoe bewaar ik OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL siroop?
6. Inhoud van de verpakking en overige informatie.
1. WAT IS OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop EN WAARVOOR WORDT HET GEBRUIKT?
Farmacotherapeutische klasse: ANTIHISTAMINES VOOR SYSTEMISCH GEBRUIK, ATC-code: R06AD08.
OXOMEMAZINE BIOGARAN is een hoestonderdrukkend middel dat behoort tot de familie van de fenothiazine neuroleptische antihistaminica. Het gaat de effecten van histamine tegen, vooral op de bronchiën. Het wordt aanbevolen voor het verzachten van droge hoest en hoest veroorzaakt door irritatie bij volwassenen en kinderen ouder dan 2 jaar, vooral wanneer ze 's avonds of 's nachts optreden.
2. WAT MOET U WETEN VOOR DE INNAME VAN OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop?
Neem nooit OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop :
- als u allergisch bent voor loxomemazine of voor een van de andere bestanddelen van dit geneesmiddel vermeld in rubriek 6;
- als u allergisch bent voor een geneesmiddel van dezelfde familie als OXOMEMAZINE BIOGARAN (antihistaminica) dat wordt gebruikt om allergieën te behandelen;
- geef geen OXOMEMAZINE BIOGARAN aan kinderen jonger dan 2 jaar;
- als u ooit een aanzienlijke daling van het aantal bepaalde witte bloedcellen (granulocyten) in het bloed heeft gehad (agranulocytose);
- als u moeite heeft met plassen (prostaat- of andere aandoeningen);
- als u risico loopt op hoekafsluitingsglaucoom (hoge druk in het oog die het gezichtsvermogen kan aantasten);
- als u een geneesmiddel gebruikt dat cabergoline of quinagolide bevat (gebruikt om de overmatige productie van prolactine te stoppen) (zie "Andere geneesmiddelen en OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop").
Waarschuwingen en voorzorgsmaatregelen
Praat met uw arts, apotheker of verpleegkundige voordat u OXOMEMAZINE BIOGARAN inneemt.
- Als uw hoest aanhoudt ondanks het gebruik van OXOMEMAZINE BIOGARAN, verhoog de dosis dan niet. Raadpleeg uw arts. Hoest is een symptoom dat verschillende oorzaken kan hebben: infecties van de luchtwegen, bronchitis, griep, allergie, astma, kinkhoest, irritatie, etc. Bovendien verergert roken de symptomen. Roken verergert of houdt hoesten ook in stand.
- Er zijn 2 soorten hoest: droge hoest en natte hoest. Een natte hoest moet je niet behandelen met dit medicijn. Een natte hoest is een natuurlijk afweermechanisme dat nodig is om bronchiale afscheidingen (slijm) op te ruimen;
- Als de hoest vettig wordt, met stuwing, sputum of koorts, vraag dan uw arts om advies;
- Probeer geen hoestbuien te behandelen door dit geneesmiddel te combineren met een geneesmiddel tegen hoestbuien;
- Er zijn gevallen van misbruik en afhankelijkheid gemeld met loxomemazine. Wees alert op tekenen van misbruik of afhankelijkheid van deze behandeling.
- U mag uzelf tijdens de behandeling niet blootstellen aan zonlicht of ultraviolette straling (UVA);
- Dit geneesmiddel moet met voorzichtigheid worden gebruikt vanwege het risico op slaperigheid;
- Combinatie met andere kalmerende geneesmiddelen wordt afgeraden (zie "Andere geneesmiddelen en OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop").
Vertel uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt
- als u een chronische bronchiale of longziekte heeft met hoesten en sputum;
- als u een chronische leverziekte (ernstige leverinsufficiëntie) of een nierziekte (ernstige nierinsufficiëntie) heeft; uw arts zal de dosis aan uw toestand moeten aanpassen;
- als u hart- en vaatziekten heeft;
- als u last heeft van toevallen;
- als u ouder bent dan 65 jaar (vooral in geval van chronische constipatie, moeite met plassen door een vergrote prostaat, hypotensie, duizeligheid of slaperigheid);
- als uw kind lijdt aan astma of gastro-sofageale refluxziekte.
Raadpleeg je arts tijdens de behandeling:
Als je koorts hebt met of zonder tekenen van infectie (angina), bleekheid of zweten.
Kinderen en adolescenten
Niet van toepassing.
Andere geneesmiddelen en OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop
Vertel uw arts of apotheker als u andere geneesmiddelen gebruikt, kort geleden heeft gebruikt of mogelijk gaat gebruiken.
Dit geneesmiddel bevat een hoestonderdrukkend middel van de antihistaminefamilie, loxomemazine.
Andere geneesmiddelen bevatten dit middel. Combineer ze niet om de aanbevolen dagelijkse dosis niet te overschrijden (zie "Dosering").
U mag OXOMEMAZINE BIOGARAN nooit innemen met geneesmiddelen die cabergoline of quinagolide bevatten (gebruikt om de overmatige productie van prolactine te stoppen) (zie rubriek "Neem nooit OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop").
U moet het gebruik van alcohol bevattende geneesmiddelen vermijden tijdens uw behandeling.
U moet minstens 2 uur wachten tussen het innemen van OXOMEMAZINE BIOGARAN en het innemen van maag-darmverbanden, maagzuurremmers of houtskool (gebruikt om spijsverteringsstoornissen te verlichten).
Veel andere geneesmiddelen kunnen de alertheid verminderen en slaperigheid veroorzaken. De combinatie met OXOMEMAZINE BIOGARAN kan dit effect versterken. Dit zijn onder andere morfinederivaten (gebruikt voor pijnbestrijding, als hoestonderdrukker of als onderdeel van het afkicken van drugs), neuroleptica, benzodiazepinen (anxiolytica), antidepressiva enpines (anxiolytica), barbituraten, hypnotica (slaappillen), antidepressiva, kalmerende antihistaminica, bepaalde antihypertensiva en geneesmiddelen die baclofen en thalidomide bevatten.
OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop met voedsel, drank en alcohol
U moet het drinken van alcoholische dranken of het gebruik van geneesmiddelen die alcohol bevatten vermijden tijdens uw behandeling.
Zwangerschap en borstvoeding
Als u zwanger bent, borstvoeding geeft, denkt zwanger te zijn of zwanger wilt worden, vraag dan uw arts of apotheker om advies voordat u dit geneesmiddel gebruikt.
Zwangerschap
Dit geneesmiddel mag over het algemeen niet worden gebruikt tijdens het eerste trimester van de zwangerschap, tenzij uw arts anders adviseert.
Als u ontdekt dat u zwanger bent tijdens de behandeling, raadpleeg dan zo snel mogelijk uw arts, want alleen hij/zij kan de behandeling aanpassen aan uw toestand.
Aan het einde van de zwangerschap kan overmatig gebruik van dit geneesmiddel schadelijke gevolgen hebben voor de pasgeborene. Vraag daarom altijd advies aan uw arts voordat u het gebruikt en overschrijd nooit de aanbevolen dosis of duur van de behandeling.
Borstvoeding
Dit geneesmiddel gaat over in de moedermelk. Vanwege de uitgesproken kalmerende eigenschappen mag het niet worden ingenomen als u borstvoeding geeft.
Besturen van voertuigen en gebruik van machines
Dit geneesmiddel kan slaperigheid veroorzaken, vooral aan het begin van de behandeling. Het wordt afgeraden om een voertuig te besturen of machines te bedienen als u dit effect ervaart. Het risico op slaperigheid is verhoogd als u alcoholhoudende dranken, geneesmiddelen die alcohol bevatten of andere kalmerende geneesmiddelen gebruikt (zie rubriek "Andere geneesmiddelen en OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop").
OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop bevat sacharose, natriumbenzoaat (E211) en natrium.
Als uw arts u heeft verteld dat u bepaalde suikers niet verdraagt, neem dan contact op met uw arts voordat u dit geneesmiddel inneemt.
Dit geneesmiddel bevat 7,3 g sacharose per dosis siroop van 10 ml. Patiënten met diabetes mellitus moeten hiermee rekening houden.
Dit geneesmiddel bevat 3 mg natriumbenzoaat per mL siroop, d.w.z. 15 mg per 5 mL dosis en 30 mg per 10 mL dosis. Natriumbenzoaat kan het risico op dicterus (vergeling van de huid en ogen) bij pasgeborenen (tot 4 weken) verhogen.
Dit geneesmiddel bevat minder dan 1 mmol (23 mg) natrium per 10 mL dosis siroop, d.w.z. het is in wezen "natriumvrij".
3. Hoe neem ik OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop in?
Neem dit geneesmiddel altijd precies in zoals aangegeven in deze bijsluiter of zoals voorgeschreven door uw arts, apotheker of verpleegkundige. Raadpleeg uw arts, apotheker of verpleegkundige als u twijfelt.
Dosering
Dit geneesmiddel is bestemd voor volwassenen en kinderen ouder dan 2 jaar.
Bij volwassenen en kinderen vanaf 40 kg (12 jaar): de gebruikelijke dosering is 10 ml siroop per dosis, 4 keer per dag.
Bij kinderen van 2 tot 12 jaar: de dagelijkse dosis hangt af van het gewicht van uw kind:
- kinderen van 13 tot 20 kg (d.w.z. 2 tot 6 jaar): de dosis is 5 mL siroop per dosis, 2 of 3 keer per dag;
- kinderen van 20 tot 30 kg (6 tot 10 jaar): de dosis is 10 ml siroop per dosis, 2 tot 3 keer per dag;
- kinderen van 30 tot 40 kg (10 tot 12 jaar): de dosis is 10 ml siroop per dosis, 3 tot 4 keer per dag.
Frequentie van toediening
Herhaal de dosering alleen indien nodig en met een tussenpoos van ten minste 4 uur.
Dit geneesmiddel kan slaperigheid veroorzaken. Het verdient de voorkeur om OXOMEMAZINE BIOGARAN 's avonds in te nemen.
Wijze van toediening
Dit geneesmiddel moet oraal worden ingenomen. Gebruik de maatbeker die in de verpakking is bijgesloten.
Duur van de behandeling
Zonder voorschrift van een arts mag de duur van de behandeling niet langer zijn dan 5 dagen.
Als de hoest na 5 dagen aanhoudt, als er geen verbetering optreedt of als er andere symptomen optreden, vraag dan uw arts om advies.
De behandeling moet beperkt blijven tot de periode waarin de hoest optreedt.
Als u meer OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL siroop heeft ingenomen dan u zou mogen
Raadpleeg onmiddellijk uw arts of spoedeisende hulp.
Een overdosering van OXOMEMAZINE BIOGARAN kan leiden tot stuiptrekkingen (vooral bij kinderen), sufheid, verminderde alertheid en coma.
Als u vergeet OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop in te nemen
Neem geen dubbele dosis om de dosis in te halen die u vergeten bent in te nemen.
Als u stopt met het innemen van OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop
Niet van toepassing.
Als u nog vragen heeft over het gebruik van dit geneesmiddel, stel ze dan aan uw arts, apotheker of verpleegkundige.
4. WAT ZIJN DE MOGELIJKE BIJWERKINGEN?
Zoals alle geneesmiddelen kan dit geneesmiddel bijwerkingen veroorzaken, maar deze treden niet altijd bij iedereen op.
STOP DE BEHANDELING EN RAADPLEEG ONMIDDELLIJK EEN ARTS
- Als u tekenen van allergie voor het geneesmiddel vertoont, zoals :
o roodheid van de huid, eczeem, paarse vlekken op de huid (purpura) ;
o urticaria;
o zwelling, plotselinge zwelling van het gezicht en/of de hals die het moeilijk kan maken om te ademen en u in gevaar kan brengen (angio-oedeem);
o plotselinge malaise met een aanzienlijke daling van de bloeddruk (anafylactische shock).
- Als u een overdreven huidreactie ervaart na blootstelling aan de zon of UV-licht;
- Als u een vermindering van het aantal bepaalde bloedcellen ervaart: witte bloedcellen (neutropenie, agranulocytose), bloedplaatjes (trombocytopenie) of rode bloedcellen (hemolytische anemie).
De volgende effecten kunnen ook optreden
- slaperigheid, verminderde alertheid, vooral aan het begin van de behandeling;
- geheugen- of concentratieproblemen, duizeligheid
- moeilijkheden bij het coördineren van bewegingen, tremor; verwardheid, hallucinaties
- verwardheid, hallucinaties;
- droge mond, visuele stoornissen, moeite met urineren (urineretentie), constipatie, hartkloppingen, aanzienlijke daling van de bloeddruk bij staan, soms leidend tot duizeligheid en/of malaise (orthostatische hypotensie).
Zelden kunnen tekenen van opwinding (agitatie, nervositeit, slapeloosheid) optreden.
Onbepaalde frequentie:
- misbruik, afhankelijkheid (zie rubriek 2. "Welke informatie moet u weten voordat u OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop inneemt? ") ;
- eosinofilie, dat is een toename van het aantal deosinofielen (een type witte bloedcel), gezien in bloedonderzoek;
- trombocytopenie, dat is een afname van het aantal bloedplaatjes (bloedcellen die helpen bij de bloedstolling), dat bij bloedonderzoek wordt waargenomen en dat kan leiden tot bloedingen en blauwe plekken op de huid (trombocytopenische purpura).
Bijwerkingen melden
Als u een bijwerking ervaart, vertel dit dan aan uw arts, apotheker of verpleegkundige. Dit geldt ook voor bijwerkingen die niet in deze bijsluiter staan vermeld. U kunt bijwerkingen ook rechtstreeks melden via het nationale meldsysteem: Agence Nationale de Sécurité du Médicament et des Produits de Santé (ANSM) en het netwerk van Regionale Centra voor Geneesmiddelenbewaking.
Door bijwerkingen te melden, helpt u mee aan meer informatie over de veiligheid van geneesmiddelen.
5. HOE GEBRUIK IK OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL, siroop?
Houd dit geneesmiddel buiten het zicht en bereik van kinderen.
Gebruik dit geneesmiddel niet meer na de vervaldatum die op de verpakking staat. De vervaldatum verwijst naar de laatste dag van die maand.
Vóór opening: dit geneesmiddel vereist geen speciale voorzorgsmaatregelen.
Na opening: bewaren bij een temperatuur van maximaal 25°C.
Gooi het geneesmiddel niet in de gootsteen of bij het huisvuil. Vraag uw apotheker om de geneesmiddelen die u niet meer gebruikt weg te gooien. Deze maatregelen helpen het milieu te beschermen.
6. INHOUD VAN DE VERPAKKING EN ANDERE INFORMATIE
Wat OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL siroop bevat
- De werkzame stof is :
Oxomemazine................................................................................................................ 0,033 g
per 100 ml siroop.
- De andere bestanddelen zijn :
Natriumbenzoaat (E211), glycerol, citroenzuurmonohydraat, natriumcitraat, karamelaroma, karamelkleur (E150c), sucrose, gezuiverd water.
Wat OXOMEMAZINE BIOGARAN 0,33 mg/mL siroop is en wat het bevat
Dit geneesmiddel wordt aangeboden als siroop. Fles van 150 ml.
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
BIOGARAN
15, BOULEVARD CHARLES DE GAULLE
92700 COLOMBES
Houder van de vergunning voor het in de handel brengen
BIOGARAN
15, BOULEVARD CHARLES DE GAULLE
92700 COLOMBES
Fabrikant
H2 PHARMA
ZAC LA CROIX BONNET
21 RUE JACQUES TATI
78390 BOIS D'ARCY
Namen van het geneesmiddel in de lidstaten van de Europese Economische Ruimte
Niet van toepassing.
De laatste datum waarop deze bijsluiter werd herzien was :
[later in te vullen door de houder].
Andere
Gedetailleerde informatie over dit geneesmiddel is beschikbaar op de website van ANSM (Frankrijk).
Ce médicament est un générique de TOPLEXIL
Ce médicament contient un antihistaminique de la famille des phénothiazines. Il possède des propriétés antitussives et sédatives.
Il est utilisé dans le traitement symptomatique des toux sèches, notamment celles qui surviennent la nuit.
Les prix mentionnés ne tiennent pas compte des « honoraires de dispensation » du pharmacien.
| p 10 ml | p 10 ml | |
| Oxomémazine | 3,3 mg | 3,3 mg |
| Saccharose | 7,3 g | |
| Maltitol | + | |
| Benzoate de sodium | + | + |
Ce médicament n'est pas adapté au traitement de la toux grasse, qui est un mécanisme de défense normal de l'organisme permettant l'évacuation des mucosités présentes dans les bronches.
La toux est un symptôme qui peut révéler de nombreuses maladies (allergie, maladie cardiaque, pulmonaire, digestive...) : consultez votre médecin si elle persiste plus de quelques jours.
Des précautions sont nécessaires en cas de maladie cardiaque, d'épilepsie, d'insuffisance hépatique, d'insuffisance rénale et chez la personne âgée, notamment en cas de constipation chronique, d'adénome de la prostate, de tendance aux vertiges ou aux baisses de tension.
De très rares cas de dépendance ayant été rapportés avec l'oxomémazine, son usage doit être limité au traitement de la toux. Un usage prolongé requiert un avis médical.
Comme les autres médicaments de la famille des phénothiazines, l'oxomémazine est susceptible de provoquer des réactions de photosensibilisation : évitez toute exposition au soleil pendant le traitement.
Le sirop contient du sucre (saccharose) en quantité notable.
Évitez les boissons alcoolisées : augmentation du risque de somnolence.
Ce médicament peut induire une somnolence, parfois intense chez certaines personnes. Cette somnolence peut être augmentée par la prise d'alcool ou d'autres médicaments sédatifs. La conduite et l'utilisation de machines dangereuses sont fortement déconseillées, surtout dans les heures qui suivent la prise du médicament.
Ce médicament ne doit pas être associé avec les médicaments contenant de la cabergoline ou du quinagolide : risque d'annulation de leurs effets.
Il peut interagir avec les autres médicaments ayant des effets atropiniques ou sédatifs (tranquillisants, somnifères, opiacés, antidépresseurs, neuroleptiques...).
Par ailleurs, informez votre médecin ou votre pharmacien si vous prenez un pansement digestif, un antiacide ou un médicament qui fait baisser la pression artérielle (antihypertenseur, bêtabloquant...).
L'effet de ce médicament pendant la grossesse est mal connu : seul votre médecin peut évaluer le risque éventuel de son utilisation dans votre cas.
En cas de prise en fin de grossesse, une surveillance du nouveau-né peut être nécessaire.
Les données actuellement disponibles ne permettent pas de savoir si ce médicament passe dans le lait maternel : par mesure de prudence, il est déconseillé pendant l'allaitement.
Ce médicament est pris de préférence au moment où survient la toux, en espaçant les prises d'au moins 4 heures. Les prises du soir doivent être privilégiées en raison du risque de somnolence.
Pour les prises, utiliser le gobelet doseur fourni avec le flacon.
Si vous êtes fumeur, la poursuite du tabagisme nuit à l'efficacité du traitement.
Des mesures simples, boissons chaudes et humidification de l'air ambiant, permettent de calmer les toux sèches.
Ce médicament ne doit pas être conservé plus de 6 mois après ouverture du flacon ; pensez à noter la date de première utilisation sur la boîte.
Somnolence, surtout en début de traitement.
Effets atropiniques : sécheresse de la bouche, constipation, troubles de l'accommodation, blocage des urines, palpitations.
Hypotension orthostatique.
Vertiges, troubles de l'équilibre, baisse de la mémoire ou de la concentration (en particulier chez la personne âgée).
Tremblements, mauvaise coordination des mouvements.
Confusion des idées, hallucinations. Plus rarement : agitation, nervosité, insomnie.
Photosensibilisation, réaction allergique (eczéma, démangeaisons, urticaire, œdème de Quincke...).
Anomalie de la numération formule sanguine.
Augmentation du volume de la prostate, glande située sous la vessie de l'homme. Cette augmentation de volume est bénigne, n'a aucun rapport avec un cancer, mais peut gêner le passage des urines dans le canal (urètre) qui traverse la glande.
Les symptômes qui font évoquer la présence d'un adénome de la prostate sont :
Certains médicaments, les atropiniques notamment, peuvent avoir pour effet indésirable d'aggraver la gêne et peuvent conduire à un blocage total de l'évacuation de la vessie. Ils sont donc contre-indiqués ou doivent être utilisés prudemment chez les hommes présentant les symptômes décrits ci-dessus.
Consultez l'article : Hypertrophie bénigne de la prostate (HBP)
Disparition de certains globules blancs du sang. Cette affection grave empêche l'organisme de réagir contre les infections. Elle est due le plus souvent à la toxicité d'un médicament sur la moelle osseuse, où sont fabriqués les globules du sang.
Affection guérie ou toujours en évolution. L'antécédent peut être personnel ou familial. Les antécédents constituent l'histoire de la santé d'une personne.
Médicament qui neutralise l'acidité des sécrétions gastriques ou qui bloque les glandes responsables de la sécrétion d'acide.
Médicament qui agit contre la dépression. Certains antidépresseurs sont également utilisés pour combattre les troubles obsessionnels compulsifs, l'anxiété généralisée, certaines douleurs rebelles, l'énurésie, etc.
En fonction de leur mode d'action et de leurs effets indésirables, les antidépresseurs sont divisés en différentes familles : les antidépresseurs imipraminiques, les inhibiteurs de la recapture de la sérotonine, les IMAO (sélectifs ou non sélectifs). Enfin, d'autres antidépresseurs n'appartiennent à aucune de ces familles, car ils possèdent des propriétés originales.
Le mode d'action des antidépresseurs comporte deux aspects principaux : le soulagement de la souffrance morale et la lutte contre l'inhibition qui enlève toute volonté d'action au déprimé. Il arrive qu'un décalage survienne entre ces deux effets : la souffrance morale peut persister, alors que la capacité d'action réapparaît. Pendant cette courte période, le risque suicidaire présent chez certains déprimés peut être accru. Le médecin en tient compte dans sa prescription (association éventuelle à un tranquillisant) et celle-ci doit être impérativement respectée.
Médicament qui s'oppose aux différents effets de l'histamine. Deux types principaux existent : les antihistaminiques de type H1 (antiallergiques) et les antihistaminiques de type H2 (antiulcéreux gastriques). Certains antihistaminiques de type H1 sont sédatifs, d'autres n'altèrent pas la vigilance.
Médicament qui lutte contre l'excès de tension artérielle. Les principaux sont les bêtabloquants, les diurétiques, les inhibiteurs calciques, les inhibiteurs de l'enzyme de conversion, les inhibiteurs de l'angiotensine II et les vasodilatateurs.
Médicament qui lutte contre la toux. Les antitussifs les plus puissants contiennent de la codéine ou de la codéthyline.
Médicament dont les effets sont proches de ceux de l'atropine. Les atropiniques luttent contre les spasmes et la diarrhée. Les effets indésirables des atropiniques sont les suivants : épaississement des sécrétions bronchiques, sécheresse de la bouche et des muqueuses, constipation, risque de blocage des urines et de crise de glaucome aigu chez les personnes prédisposées, troubles de l'accommodation, sensibilité anormale à la lumière par dilatation de la pupille. La prise de plusieurs médicaments atropiniques augmente le risque d'effets indésirables. En cas de surdosage ou d'ingestion accidentelle, peuvent apparaître également les signes suivants : peau rouge et chaude, fièvre, accélération de la respiration, baisse ou, au contraire, élévation de la tension artérielle, agitation, hallucinations, mauvaise coordination des mouvements. Prévenez d'urgence votre médecin ou, à défaut, appelez le 15, le 112 ou un service médical d'urgence.
Outre l'atropine et ses dérivés, d'autres médicaments présentent des effets atropiniques : les antidépresseurs imipraminiques, certains antihistaminiques, antispasmodiques, antiparkinsoniens et neuroleptiques.
Famille de médicaments utilisés essentiellement en cardiologie. Ils bloquent l'action de l'adrénaline (et d'autres hormones apparentées) sur le cœur, les vaisseaux et les bronches.
Ralentissement du transit intestinal se traduisant par la raréfaction des selles.
Consultez l'article : Constipation de l’adulte ou Constipation de bébé et de l'enfant
Maladie chronique survenant par crises, liée à une anomalie de l'activité électrique d'un groupe de cellules cérébrales. Ses manifestations, d'intensité variable, vont de la chute brutale de l'attention (absences, ou petit mal) à la perte de conscience accompagnée de mouvements musculaires anormaux (convulsions, ou grand mal). L'épilepsie partielle, comme son nom l'indique, ne concerne pas la totalité du corps : les mouvements saccadés ne touchent qu'un ou plusieurs groupes musculaires.
Consultez l'article : Epilepsie
Maladie caractérisée par l'augmentation de la pression des liquides contenus dans l'œil (hypertension intraoculaire).
Ce terme général recouvre deux affections totalement différentes :
L'angle dont il est question dans ces deux affections est l'angle irido-cornéen. C'est en effet entre l'iris et la cornée que se situe le système d'évacuation des liquides de l'œil. Un angle peu ouvert (fermé) expose à une obstruction totale du système d'évacuation. Cette obstruction peut survenir lorsque l'iris est ouvert au maximum (mydriase) sous l'effet d'un médicament atropinique : l'iris vient alors s'accoler à la cornée.
Les contre-indications des médicaments atropiniques ne concernent que les personnes ayant déjà fait des crises de gla
Incapacité du foie à remplir sa fonction, qui est essentiellement l'élimination de certains déchets, mais également la synthèse de nombreuses substances biologiques indispensables à l'organisme : albumine, cholestérol et facteurs de la coagulation (vitamine K, etc.).
Incapacité des reins à éliminer les déchets ou les substances médicamenteuses. Une insuffisance rénale avancée ne se traduit pas forcément par une diminution de la quantité d'urine éliminée. Seuls une prise de sang et le dosage de la créatinine peuvent révéler cette maladie.
Famille de médicaments utilisés dans le traitement de certains troubles nerveux ou de symptômes divers : troubles digestifs, troubles de la ménopause, etc.
Enfant de moins de un mois.
Famille chimique qui englobe l'opium et ses dérivés. Outre les drogues telles que l'opium ou l'héroïne, la famille des opiacés comporte la morphine (antalgique puissant), la codéine (antitussif et antalgique) et de nombreuses autres substances.
Médicament qui protège le tube digestif en tapissant la muqueuse d'un film protecteur et en diminuant l'acidité de l'estomac. Ce type de médicament peut gêner l'absorption d'autres médicaments.
Sensibilité anormale de la peau à la lumière ou aux rayons ultraviolets, due à un médicament ou à une substance naturelle ou chimique.
Consultez l'article : Photosensibilisation.
Quantité et répartition de la dose d'un médicament en fonction de l'âge, du poids et de l'état général du malade.
Pression du sang dans les artères, mesurée à l'aide d'un brassard. Elle est exprimée par deux chiffres : le plus élevé correspond à la pression artérielle systolique, mesurée lors la contraction du cœur, tandis que le second, moins élevé, est le témoin de la pression artérielle diastolique, mesurée lors du relâchement du muscle cardiaque. En France, le terme tension artérielle est couramment employé pour désigner la pression artérielle.
Voir aussi : hypertension artérielle et hypotension orthostatique.
Le saccharose est la substance qui compose le sucre de cuisine et le sucre industriel que l'on retrouve dans les biscuits, les gâteaux, les sucreries et les boissons sucrées (une bouteille d'un litre et demi de soda contient l'équivalent de trente morceaux de sucre). Certaines personnes sont intolérantes au fructose issu de la digestion du saccharose et souffrent alors de ballonnements et de diarrhée. Certains médicaments contiennent du saccharose comme excipient (composant sans activité thérapeutique).
Consultez l'article : Tous les glucides sont-ils équivalents ?
Substance minérale qui peut former des sels, notamment avec le chlore (chlorure de sodium, ou sel de table).
Synonyme d'hypnotique. Voir ce terme.
Terme général désignant différentes substances dont la plus répandue est le saccharose. D'autres sucres peuvent être contenus dans les médicaments : glucose, fructose, lactose, etc. Le glucose est le sucre utilisé par l'organisme ; il est le seul à circuler en quantité notable dans le sang.
Les édulcorants (faux sucre) sont autorisés chez les diabétiques ou les personnes suivant un régime, et sont très peu caloriques.
Consultez l'article : Tous les glucides sont-ils équivalents ?
Traitement qui supprime ou atténue les symptômes d'une maladie sans s'attaquer à sa cause.
Médicament luttant contre l'anxiété et le stress. La majorité des tranquillisants appartiennent à la famille des benzodiazépines.
Synonyme : anxiolytique.
Symptôme qui peut désigner une impression de perte d'équilibre (sens commun) ou, plus strictement, une sensation de rotation sur soi-même ou de l'environnement (sens médical).
Consultez l'article : Vertiges.
Of het nu droog of vettig is? Nacht of dag? Hoe zorg je voor je hoest met respect voor het natuurlijke proces van ons lichaam dankzij homeopathie? De eerste stap die u moet nemen om uw hoest onder controle te krijgen, is zich realiseren dat het de natuurlijke afweer van het lichaam is tegen microbiële aanvallen (virussen of bacteriën). Het is ook noodzakelijk…
Lees het artikel op de blogHet begin van de winter brengt een heleboel uitdagingen met zich mee, en niet de minste daarvan is jezelf beschermen tegen de kou. Het kan hard vriezen, maar er zijn een aantal effectieve strategieën om warm te blijven. In dit artikel geven we je een aantal tips en trucs om je lichaamstemperatuur te verhogen en het winterseizoen aangenamer te maken.…
Lees het artikel op de blogDe winter brengt zijn deel van pijn met zich mee. Verkoudheid, griep, keelpijn, hoesten, sinusitis, enz. zijn allemaal gezondheidsproblemen die ons elk jaar treffen. Er zijn echter natuurlijke remedies om ze te verlichten en het begin ervan te voorkomen. Als online apotheek weten we dat mensen steeds meer op zoek zijn naar natuurlijke oplossingen voor hun gezondheid. Daarom hebben we…
Lees het artikel op de blog
